बिज्ञापन

बिज्ञापन

बस्नेतको संस्था एक्सन फर सोसल चेञ्जले पछिल्ला एक दशक अवधिमा देशैभरबाट ५ हजार ६ सय भन्दा बढी वेवारिसे शवको सद्गद् तथा व्यवस्थापन गरिसकेको छ ।

कलिलै उमेरमा आमा गुमाउनु, बुबा गाडी दुर्घटनामा परेर बित्नु र जीवनसंगिनीले पनि त्यही बेलामा छाडेर गएपछि सुरु भएको थियो बस्नेतको जीवनको कठिन परीक्षाको घडी । भन्छन नि जीवनमा सबैथोक खानु तर हरेश नखानु । हो, हरेश खाएनन् उनले । दुव्र्यसनबाट तग्रिएका उनको मोडिएको थियो एक दशक अगाडि बाटो ।

त्यस पछि होमिए वेवारिसेहरुको जीवन र मुहारमा खुसी भर्न । आफू रित्तिएर पनि ऋणमा डुबेर भए पनि उनी निरन्तर क्रियाशिल रहे वेवारिसेहरुको उपचारदेखि शवको व्यवस्थापनसम्ममा । एउटा शवको सदगद् गर्न झण्डै १० हजार बढी खर्च लाग्ने गरेको छ । आम्दानीको स्रोत कोही छैन । बेवारिस लास जलाउने पैसा नहुँदा सहकारीको चर्को ब्याजको ऋृण, आफैँले चढिरहेको बाइक कैयौंपटक धरौटीमा राखेका छन् । घर नै बैंकमा धितो राखेर ऋण लिएर बेवारिस लासको निस्वार्थ सद्गद गर्ने काम गर्दै आइरहेका बस्नेतको कर्मको एक दशक पछि राज्यले कदर गरेको हो ।
यस अघि काठमाडौँ महानगरपालिकाले ३ लाख सहयोग दिएको थियो । संस्थाको नाममा आफ्नो बैंक खाता नहुँदा उक्त रकम ढुस हुन पुगेको थियो ।