भनिन्छ जीवन नियममा कम र संयोगमा बढी चल्दछ । यदी नियममा चल्दथ्यो त चक्र बहादुर बुढा अहिले कुनै विद्यालयको प्राचार्यको भूमिका हुन्थें होला ।
उनको बुवाको इच्छा थियो,छोरा पनि आफूजस्तै शिक्षक बनोस र ज्योती छरोस ज्ञानको । आफैं पढेको विद्यालयमा हेडमास्र्टस बन्ने योजना बुनेर उनी उक्लिएका पनि हुन सुर्खेतबाट जाजरकोट । तर शिकार बने राजनीतिको । व्यवस्थापन समितिसँग राजनीतिक आस्था नमिलेका कारण त्यहाँको ढोका बन्द भयो । र,भनिन्छ पनि कि एउटा ढोका बन्द हुँदैमा कोही पनि निराश हुनु पर्दैन कारण सम्भवनाका अरु तीन वटा ढोकाहरु खुल्लै हुन्छन् । अक्सर हामी त बन्द भएको ढोका हेरेर रुन्छौं,चिच्याउँछौ वा डिप्रेश हुन्छौं । प्राचार्य बन्ने त्यही ढोका बन्द भएका कारण चक्र बहादुर बुढा अहिले प्रशासक बन्न सफल भएका छन् ।
बिज्ञापन
भन्छन्,हुने विरुवाको चिल्लो पात,नहुने विरुवाको खस्रो पात । विद्यालयदेखि कलेजसम्म कहिँ कतै दोश्रो हुनु परेन,चक्रलाई । ५ दशक अघि जन्मिएका हुन्,जाजरकोटको शिवालय वडा नं ४ मा । ५ कक्षासम्म पढें,गाउँकै विद्यालयमा । ०५० सालमा पार लगाए फलामे ढोका एसएलसी । सुर्खेत बिरेन्द्रनगर बहुमुखी क्याम्पसमा आईएड भर्ना भएर ०५३ सालमा आइएड र त्यस लगतै बीएड पार लगाएपछि पिताको बीडो समाउन उनी फर्किएका थिए,आफ्नै जन्म गाउँ,भूमि । तिनताक मेजर अङ्ग्रेजी बीएड गर्ने कमै हुन्थें । बुवाले वीएड सकिए लगतै गाउँ फर्कने र आफैंले पढेको स्कूलको हेडमास्टर बन्नुपर्दछ भन्नुभएको थियो । सो विद्यालयमा निमावी र माविका शिक्षक दरबन्दी रिक्त थियो । तर व्यवस्थापन समितिसँग राजनीतिक आस्था नमिलेका कारण त्यहाँ जागिर पाएनन् ।
बिज्ञापन
पढाईमा अब्बल एउटा विद्यार्थीलाई यो भन्दा अर्काे दुख लाग्दो कुरा के हुन्थ्यो ? मनमा पीर पस्यो बुबाको इच्छा पुरा गर्न सकिएन भन्ने । जिल्लाकै बाहुनथानमा शिक्षकको आवश्यकता रहेको सूचना पाए र मोडे पाइला त्यता । दुर्भाग्य,त्यहाँ पुग्दा अरु नै कसैले नियुक्ति लिइसकेछ । दुई वटा विद्यालयमा सरकारी शिक्षक बन्ने अवसर नपाएका चक्र नजिकैको एउटा प्राईभेट स्कूलमा पढाउन थाले । अरुको २८/२९ दिनमा महिना मर्दथ्यो । उक्त विद्यालयमा ९० दिनको एक महिना हुन्थ्यो । बाहुनथलीमा शिक्षक रिक्त भएको थाहा पाए पछि पाइला मोडे । र त्यतै पढाउन थाले । तिनताक माओवादीको जगजगी थियो । शुल्क लिन पाइदैनथ्यो,कारवाहीमा परिन्थ्यो । त्यहाँ उनको पाइला परेसँगै विद्यालयको प्रगति हुन थाल्यो । उनी विद्यालयमा झिर्दा तलव खुवाउन धौं धौं को स्थिती थियो । १८ महिनाकै अवधिमा शिक्षकहरुलाई तलब खुवाएर २ लाख भन्दा बढी जम्मा गर्न सफल भए । झण्डै एक बर्ष सोही विद्यालयको प्रमुखको जिम्मेवारीमा रहेर काम गरे । र यही बीचमा लोकसेवा उत्र्तिण भए र पाइला मोडियो निजामती सेवातिर । शिक्षक बनेर गाउँको सेवा गर्न अवसर नपाएका चक्रलाई देशकै सेवा गर्ने सौभाग्य मिल्यो ।
हेडमास्टरको निजामती यात्रा
गाउँकै विद्यालयको प्राचार्यको भूमिकामा थिए उनी । यही बीचमा लोकसेवाको परीक्षा भिडे । उनका लागि आइडल थिए,आफ्नै मामा । मामाले बारम्बार भन्नुहुन्थ्यो, शिक्षकभन्दा निजामतीतिर लाग्नु । भविष्य राम्रो हुन्छ । मामाको अर्तिलाई शिरोपर गर्दै खरिदार र नायब सुब्बाको परीक्षा दिएँ । तयारी गर्दा सामान्य ज्ञानमात्र पढ्थें । उनलाई त्यही पढ्नमा बढी ‘रस’ बसेको थियो । परिणामत पहिलो पत्र राम्रो हुन्थो तर, दोस्रो बिग्रन्थ्यो । लोकसेवाले ०५९ सालमा विज्ञापन खोल्यो । कूल ११ सयले परीक्षाका लागि फाराम भरेका थिए । परीक्षा दिए,जम्मा ४३ वटामात्र जवाफ मिलाएका थिए । पछि जिल्ला शिक्षा कार्यालयमा तलव थाप्न जाँदा बधाइ खाए । उनी रनभुल्लमा परे । न त रिजल्ट कहिले निस्क्यो नै थाहा थियो न त अन्तर्वार्ता कहिले हो नै जानकारी थियो । भोलिपल्टै बजार गएर सोधखोज गरे,यताबाट नाम,रोल नम्बर,बाजे र बुवाको नाम भनेपछि उताबाट बधाई सहित आइहाल्नुहोस भनियो । सात दिन पछि अन्तरर्वार्ता दिए । टप टेनमा परे,अर्थात ८ औं नम्बरमा । निजामतीमा पाइला राखेपछि पहिलो पोष्टिङ भयो जाजरकोट जिल्ला शिक्षा कार्यालयमा । गाउँभरी हल्ला चल्यो चक्रले बुद्धि बिगा¥र्यो हेडमास्टरको जागिर छोडेर त्यो भन्दा धेरै तल्लो तहमा काम गर्न थाल्यो । ०६२ सालमा अधिकृतमा नाम निकाल्न सफल भए । अधिकृतमा उत्र्तिण भएसँगै उनको पहिलो पोष्टिङ दैलेख जिल्ला विकास समितिमा भयो । त्यहाँ साढे दुई बर्ष काम गरेँ । त्यसपछि राष्ट्रिय योजना आयोगमा पुगे ।
बिज्ञापन
योजना आयोगमा रहँदा स्नातक तह पार लगाए र त्यही समय आन्तरिक प्रतिष्प्रर्धाबाट उपसचिवमा नाम निकाल्न सफल भए ०६७ सालमा। उपसचिवमा बढुवा भएसँगै आफ्नै गृह जिल्ला जाजरकोटमै काम गर्न मौका पाए । जाजरकोट जिल्ला समन्वय समितिमा २ बर्ष र सल्यान जिल्ला समन्वय समितिमा ५ महिना बिताए । ४ बर्षपछि सहसचिव तहमा उक्लिए । सहसचिवमा नाम निकालेसँगै पहिलो पोष्टिङ भयो राष्ट्रपतिको कार्यालयमा । त्यहाँबाट गृह मन्त्रालय, स्थानीय विकास मन्त्रालय, शिक्षा हुँदै गृहमा फर्किए ।
पहिलो पटक प्रमुख जिल्ला अधिकारी बनेर हेटौंडामा खटिए । ०७४ सालमा भएको प्रदेश र स्थानीय तहको निर्वाचन त्यहाँ हुँदा राम्रो सँग गराए । त्यहाँबाट पोखरा जिल्लाको सिडियो चलाएका बुढा केही समय इटहरीमा अख्तियार प्रमुख रहे । गृह मन्त्रालयको प्रवक्ता, कर्णाली प्रदेश आर्थिक मामिला प्रमुख हुँदै अर्थ मन्त्रालयमा केही महिना बसेर ०७९ मंसिर अन्तिममा भन्सार विभागको महानिर्देशक सम्हाल्न गए ।
५ महिनामै त्यहाँबाट सरुवामा परेर पर्यटन मन्त्रालय,पर्यटन महाशाखाको कमाण्डर हुँदै पर्यटन विभागमा पुगेका बुढालाई सरकारले हालैमात्र प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालय मातहतको प्रभावशाली निकाय राजश्व अनुसन्धान विभागको महानिर्देशकको जिम्मेवारी सुम्पिएको छ । यस अघि सो जिम्मेवारीमा रहेका नवराज ढुंगानालाई परराष्ट्र मन्त्रालयमा तानिएको छ । उनलाई महावाणिज्यदुत बनाएर पठाउने सरकारको तयारी छ ।
केपी शर्मा ओली प्रधानमन्त्री हुँदा प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालय मातहत पुगेको राजश्व अनुसन्धान विभाग पछिल्लो समय अस्थिर बन्दै गएको छ । त्यहाँ पुगेका कर्मचारीहरु चार पाँच महिनामै सरुवा हुने गरेका छन् । प्रधानमन्त्रीको निजी सचिव हुँदै विभागको महानिर्देशक बन्न पुगेका ढुंगानाले दश महिना उक्त विभागको कमाण्ड गरे । ६१ किलो सुन काण्डमा हात हालेर उनी चर्चामा पुगेका थिए । उनी बाहेक अलि लामो समय टिक्न सफल महानिर्देशक हुन दीर्घराज मैनालीले ३३ महिना उक्त विभागको नेतृत्व गरेका थिए । रामप्रसाद आचार्य ७ महिना, प्रकाश पौडेल ८ महिनामै त्यहाँबाट हटाइएको थियो । झलकराम अधिकारी चार महिनामै सरुवा भए भने नेपाल इन्भेष्टमेन्ट बैंकको कर छलीमा हात हाल्दा मदन दाहाल तीन महिनामै खेदिएका थिए । त्यस पछि विभागका पुगेका नारायण सापकोटालाई चार महिनाभन्दा बढी टिक्न दिइएन । हेर्न बाँकी छ,चक्रलाई कति समय उक्त विभागको कमाण्ड गर्ने अवसर दिइन्छ ।
