पोहोरको तीजमा दिदी आई

बिज्ञापन

सिँदो सिन्दुरले सजाई

बिज्ञापन

शिरदेखि पाउसम्म गहनाले भर्दै

‘हेर् न बनारसे सारी’ भन्दै लगाई

बिज्ञापन

नाडीका चुरा छनछन बजाई

निराहार ब्रत बसी र भनी – तँ कहिले बिहे गर्छेस्?

दसैंमा बैनी-ज्वाइँसँग आई

सञ्चो-बिसञ्चो नसोधी गफिन थाली

हतार-हतार झोला खद्यी

हेर् न तेरो ज्वाइँले बनाइदिएको

गहना लगाउन त बिहे गर्नुपर्छ

भनी – तँ कहिले बिहे गर्छेस्?

तिहारमा भाइ-बुहारी सहरबाट आए

रवाफ पनि खुबै लगाए –

‘हाम्रा त छोराछोरी नि बिहे गर्ने भैसके

अब तँ बुढी भइस्,

तँ कहिले बिहे गर्छ?

यस्तै हो भने तँ एक्लै पर्छेस्

भन, तँ कहिले बिहे गर्छेस्?’

दिमागले चल्ने मान्छेका सामू

म मनले निर्देशित मान्छे

र, मनले निर्देशन दियो

सबैको खुसीका लागि घर छोड्नुपर्छ

तीजमा दिदी आएर सोध्ली – बैनी खै आमा?

दसैंमा बैनी आएर सोध्ली – दिदी खै आमा?

तिहारमा भाइले पनि सोध्ला

यसपालि सयपत्री किन फुलेन आमा?

हो, त्यतिबेला उनीहरूलाई भनिदिनू आमा

तिमीहरूको प्रश्नको उत्तर खोज्न हिँडेकी छे।